there is always room for one more
Deze pagina gaat over dingen die we heel gewoon vinden maar die, als je er even over nadenkt, eigenlijk een beetje raar zijn.
Zoals:

RARE KAAS

Kaas kunnen we niet maken zonder stremsel. Kaas ís melk met stremsel en zuursel en zout.
Het rare aan kaas is de oorsprong van dat stremsel. Het komt uit de lebmaag van een nuchter kalf. En we gebruiken het om de melk van zijn moeder tot kaas te verwerken.
Nee, dat klopt niet hoor! Daar lopen lijntjes dwarsgekruist die eigenlijk gewoon recht horen te lopen...

Bovendien: een kalf laat je echt niet zomaar een lepeltje stremsel uit zijn maag halen. Nee, die moet opengemaakt worden om erbij te kunnen. En voor open moet hij dood. Dus: kaas is moord. Raar!
Maar dat was het toch al want de kaas is gemaakt van de melk die de babykoe eigenlijk had moeten drinken. Kaas is naast moord dus ook nog eens diefstal.

Jammer dat kaas zo lekker is...
Er is tegenwoordig gelukkig ook een ander soort stremsel. Niet van een kalf.
Het ene kalf is gered. Maar het zet geen zoden aan de dijk. Want om de koe melk te laten geven moet ze een kalf hebben gehad. En als wij de melk willen opdrinken is het niet de bedoeling dat het kalf dat doet.
Dus een kalf wordt geboren, de koe geeft melk. En het kalf mag niet drinken. Het is nergens meer voor nodig, het gaat naar het slachthuis. En wordt daar hamburger en runderworstje en hondenvoer.

Dag kalf.

RARE MELK

Het schijnt dat een boel mensen niet tegen melk kunnen. Niet alleen in Nederland maar vooral in verre landen. Maar wij melkdrinkers zijn de raren: wij missen de stopknop op het gen dat je melk doet verteren. Die knop gaat om zodra je geen moedermelk meer nodig hebt. Vanaf dat moment kun je niet meer tegen melk.
Bij ons is de knop stuk, wij kunnen ook op hoge leeftijd nog tegen melk. De meesten van ons, dan. Want er zijn er ook een hoop bij wie melk toch niet zo goed valt: je krijgt er slijmerige binnenkanten van je wangen van, last van je buik. Je voelt je niet fit maar je weet niet waar het aan ligt. Maar dit is niet wat er raar is aan melk.
Raar aan melk is dat er calcium inzit. Maar om het te verteren rooft melk calcium uit je botten!
Ja, da's raar.
Het verklaart wel waarom gebroken heupen en osteoporose vooral bij oude Europeanen en Amerikanen voorkomt en niet bij oude Japanners of Indiërs. Die laatsten drinken geen melk en houden de calcium lekker in hun botten.

Om de calcium uit melk op te kunnen nemen moet je eigenlijk extra magnesium eten. Dat zit veel in amandelen en in cacao. Maar nog meer in magnesiumpillen. En dan alleen nog maar in de duurdere pillen, die met 'organisch gebonden' stoffen. Aan synthetische pillen met magnesium heb je nog niks.

RAAR ETEN

'Ze' zeggen dat je volkorenbrood moet eten, groenten en fruit. En de juiste vetten zoals in noten, olijfolie en kokosvet.
Maar ik, ik loop op groentensoep, kruidenthee en kokosvet. En op kwark met lijnolie (dát is op zichzelf al zo'n raar goedje: het geneest kanker! Maar daarover meer hieronder)
Mijn diëtiste griezelde ervan: "Je komt koolhydraten tekort!"
Ik probeerde een tijdje haar dieet: muesli en crackers en boekweit en volkorenrijst. Naast groenten, vis en fruit. Maar het voelde helemaal niet goed! Ik at bijvoorbeeld één crackertje en ik liep urenlang te hongerlappen.

Ik snapte er niets van. Ik kocht een bloedsuikermeter en een prikpen en 50 meetpapiertjes (70 euro bij elkaar).
Elke keer als ik wat at, dan mat ik mijn bloedsuiker een half uurtje later. Of, als ik me raar voelde, al ee kwartierje later. Binnen twee dagen joeg ik de meetpapiertjes erdoorheen maar wat leerde ik veel!
- 's ochtends als ik wakker wordt is mijn bloedsuiker 4,2 mmol/l en ik voel me opgewekt en schoon en prima
- soms is mijn bloedsuiker onder de 4 en dan nog voel ik me goed en opgewekt en levendig
- één bakje gekookte groenten en mijn bloedsuiker gaat omhoog naar 5,5
- fruit zorgt voor een snelle verhoging naar 5,8
- een bonbon en ik zit in de gordijnen op 7,0
- een half bekertje warme haverzemelen en ik zit na een uur op 10,3 mmol/l
- yoghurt met een lepel cruesli en ik kan een half uur hardlopen en heb daarna nog een hoog bloedsuiker (5,9)
- als mijn bloedsuiker terugloopt van 5,6 naar 5,3 voel ik me slap. Niet omdat het te lage waarden zijn maar omdat het te snel is gestegen of omdat mijn alvleesklier insuline moet aanmaken en daar te moe voor is

omdat ik een voedseldagboekje bijhield ontdekte ik nog meer:
- makreel op mijn nuchtere maag maakt me misselijk
- een bord vol eten zorgt dat ik nog meer trek krijg

De diëtiste kan de boom in.
'Ze' kunnen allemaal de boom in.
De huisarts zegt dat ik kennelijk een gevoelige natuur heb. En dat ik beter naar mijn lichaam kan luisteren dan naar algemeen geaccepteerde richtlijnen.
Dus k eet zoals ik me lekker voel. En als dat erop neerkomt dat ik dan maar denk dat ik leef op zonneschijn en hommelgezoem, het zij zo.
Zoveel mensen, zoveel smaken. Er is niet één de beste, raar toch?

RARE KANKERCELLEN

Aan kankercellen zit een steekje los.
Of eigenlijk: "sommige cellen in het lichaam raken van het padje af." Want kankercellen zijn gewoon lichaamscellen die de weg kwijt zijn.
Al vroeg in de vorige eeuw ontdekte men dat kankercellen iets kunnen wat normale cellen niet kunnen: ze kunnen zich staande houden in een zuurstofarme omgeving. Maar in een zuurstofrijke omgeving doen gewone cellen gewoon en krijgen kankercellen niet de gelegenheid om te gaan woekeren. Het idee is dan ook: zorg dat je lichaamscellen genoeg zuurstof hebben, dan blijven ze gezond.
Nu is zuurstof voor een lichaamscel iets heel anders dan zuurstof die we uit een tankje zouden kunnen inademen. Als een lichaamscel zuurstof wil gebruiken moet hij zich goed voelen. Hij moet de juiste aminozuren hebben, het juiste potentiaalverschil tussen binnen en buiten de cel en hij moet niet opgejaagd worden.
Wanneer je een lichaamscel zich goed laat voelen gebruikt hij zijn zuurstof en worden kankercellen opgeruimd.

Het probleem is de juiste aminozuren bij de cel te krijgen. Aminozuren zijn vetten en vetten gaan in de vorm van bolletjes door het bloed. Bloed komt overal, waterig als het is, maar de vetbolletjes niet. Ze zijn bijvoorbeeld te groot om door de kleinste gaatjes in een mensenlijf te kunnen.

De briljante vetdeskundige mevrouw Doctor Budwig bedacht de oplossing: als je vetten wateroplosbaar maakt dan kunnen ze profiteren van het water wat wél overal kan doordringen (door capillaire werking bijvoorbeel). En vetten worden oplosbaar als je ze aan een eiwit plakt.
Concreet: Als je lijnolie (het juiste vet) hard mixed met kwark (de juiste eiwitten) tot het één geheel wordt dan krijg je wateroplosbare vetten die tot in elke cel van je lichaam kunnen doordringen.

Dit is precies wat Dr. Budwig voorstelt dat kankerpatiënten eten. En ze heeft het ook uit en te na bewezen door mensen die nog maar kort te leven hadden op een speciaal dieet te zetten, vol met de kwark/lijnolie-mix, en ze lang en gezond te laten leven. Vaak ging de kanker in remissie en verdween helemaal.

Maar! Het is van belang :
- kwark en lijnolie goed te mixen (hand- of staafmixer)
- de juiste verhouding eiwit/vet te gebruiken (niet minder dan 2 eetlepels kwark op 1 eetlepel olie)
- biologische producten te gebruiken omdat die het minst verontreinigd zijn - het lichaam verder te ontzien. Dus: RUST, GROENTEN en GENIETEN IN DE ZON. (Hier zit nog een hele wetenschappelijke verklaring achter maar daar ga ik je nu niet mee vermoeien.)
Het lichaam ontzien betekent ook: geen suiker, geen dierlijk vet, geen witbrood, geen stress, geen harde sport etcetera.

Een 'dieet' waarbij je van het leven mag genieten, niet meer hoeft te jagen en te rennen, waarbij je elke avond best een glaasje wijn mag (mits biologisch) en waarbij champagne goed is voor je en wat ook nog garandeert dat je lichaam gezonder en gezonder wordt en dat alles wetenschappelijk onderbouwd en bewezen, dat vind ik wel raar.
Raar en prachtig!

Meer weten over Budwig?
* de Duitse homepage compleet met korte wetenschappelijke uitleg
* Engelse uitleg
* Engelse Wiki-entry
* Engelse Yahoo-groep vol met mensen in remissie
* Nederlandse uitleg over wat en hoe eten en gevolgen in het lichaam
* Nederlandse uitleg over eiwitten en aminozuren in het lichaam
Copyright Kaboutervrouwtje on all texts and all images. Webdesign: Kaboutervrouwtje herself.